Puchar Polski wymknął się po przerwie. Ślęza Wrocław lepsza w finale

fot. Piotr Kaczmarek

Początek bez przewagi. Gorzów długo trzymał się gry

Pierwsza kwarta zakończyła się remisem 19–19 i dobrze oddawała charakter otwarcia finału. Obie drużyny grały ostrożnie, bez forsowania tempa. Gorzowianki odpowiadały na trafienia rywalek, dobrze reagowały w obronie i nie pozwalały Ślęzie na budowanie przewagi po szybkich akcjach.

W drugiej kwarcie wrocławianki zaczęły punktować regularniej, ale Gorzów wciąż pozostawał w kontakcie. Punkty zdobywane były głównie po indywidualnych akcjach i rzutach z dystansu, a różnica punktowa nie rosła gwałtownie. Do przerwy mecz nie był jeszcze rozstrzygnięty, choć coraz wyraźniej było widać, że Ślęza lepiej organizuje grę w ataku pozycyjnym.

Trzecia kwarta, która ustawiła finał

Decydujące momenty przyszły po zmianie stron. Ślęza rozpoczęła trzecią kwartę z dużą intensywnością w obronie, wymuszając straty i ograniczając Gorzów w ataku. Przewaga zaczęła szybko rosnąć, a gorzowianki miały coraz większe problemy z wyprowadzeniem piłki i budowaniem składnych akcji.

W tym fragmencie meczu Ślęza skutecznie wykorzystywała błędy rywalek, zdobywając punkty po przechwytach i szybkich akcjach. Różnica punktowa w krótkim czasie urosła do kilkunastu punktów i już wtedy stało się jasne, że finał zaczyna wymykać się Gorzowowi.

Brak odpowiedzi na grę Ślęzy pod koszem

Jednym z kluczowych problemów Gorzowa była gra w obronie pod koszem. Ślęza konsekwentnie wykorzystywała przewagę fizyczną, zdobywając punkty zarówno po rozegraniu, jak i po indywidualnych akcjach w pomalowanym. Próby pomocy defensywnej kończyły się zostawianiem wolnych pozycji na obwodzie, co wrocławianki potrafiły wykorzystać.

Gorzów nie znalazł skutecznego sposobu na zatrzymanie tej gry. Każda próba zmiany ustawienia w obronie przynosiła kolejne problemy, a przewaga Ślęzy rosła wraz z upływem minut.

Straty i brak płynności w ataku

W drugiej połowie coraz wyraźniej widoczny był także problem strat. Gorzowianki oddawały piłkę pod presją, po błędach kozłowania i niecelnych podaniach. Te sytuacje natychmiast były zamieniane przez Ślęzę na punkty, często bez konieczności rozgrywania ataku pozycyjnego.

Atak Gorzowa opierał się głównie na pojedynczych akcjach indywidualnych, bez serii punktowych, które mogłyby zatrzymać rozpędzone rywalki. Brakowało płynności i cierpliwości w budowaniu akcji, co przy rosnącej przewadze Ślęzy tylko pogłębiało problemy.

Czwarta kwarta bez realnej szansy na odwrócenie losów meczu

W ostatniej kwarcie przewaga Ślęzy była już na tyle duża, że finał toczył się pod pełną kontrolą wrocławianek. Gorzów próbował rotacji i szukał punktów z ławki, ale różnica punktowa nie malała. Ślęza konsekwentnie wykorzystywała każdą okazję do punktowania i spokojnie dowiozła zwycięstwo do końcowej syreny.

Dlaczego Gorzów przegrał finał

Porażka Gorzowa nie była efektem jednego błędu czy jednego fragmentu gry. Złożyło się na nią kilka czynników: przegrana trzecia kwarta, problemy w obronie pod koszem, zbyt duża liczba strat oraz brak zespołowej płynności w ataku w kluczowych momentach. Ślęza była w tym meczu drużyną lepiej zorganizowaną, skuteczniejszą i konsekwentniejszą w realizacji założeń.

Gorzowianki walczyły i miały swoje momenty, ale w finale Pucharu Polski to rywalki lepiej wykorzystały słabości przeciwniczek i zasłużenie sięgnęły po trofeum.